منبذة ( menbazat ) ا . ع . بالين . منبر ( menbar ) ا . ع . آنچه خطيب بر آن ايستد و خطبه خواند . ج : منابر . منبر ( manbar ) و ( menbar ) ا . پ . مأخوذ از تازى - كرسى مانندى پله دار كه واعظ و خطيب بر بالاى آن نشسته خطبه خواند و موعظه كند . و منبر آلودگان : قالب فاسقان و نامقيدان . و منبر نه پايه : عرش و فلك نهم . منبر ( monabbar ) و منبرة ( monbbarat ) ص . ع . شعر و قصيدهء مهموز . منبسط ( monbaset ) ص . ع . گسترده و پهناور و ممتد و دراز . و گشاده روى و مسرور . منبسط ( monbaset ) ص . پ . مأخوذ از تازى - پهن و گسترده شده . و داراى انبساط و كشاده‌رويى . منبض ( manbez ) ا . ع . منبض القلب : جاى جنبش دل . منبض ( menbaz ) ا . ع . كمان نداف . ج : منابض . منبطح ( monbateh ) ص . ع . رودبار فراخ . و سم هموار و صاف . و مرد بر روى افتاده . الحديث : نهى النبى صلى اللّه عليه و آله : ان ياكل الرجل بشماله او مستلقيا على ظهره او منبطحا على بطنه . منبع ( manba ' ) ا . ع . محل خروج آب . ج : منابع . منبع ( manba ' ) ا . پ . مأخوذ از تازى - چشمه و سرچشمه و مصدر و اصل و بيخ . و تالاب فواره . و منبع جود : مصدر جود و اصل جود و بخشش . و منبع فساد : بيخ فساد و فتنه . و شراب و مى . منبعث ( monba'as ) ا . ع . جايى كه به قوت و تندى آب از آن روان مىگردد . و جايى كه كسى از آنجا فرستاده مىشود و مبعوث مىگردد . منبعث ( monba'es ) ص . ع . فرستاده شده و مبعوث گشته . و روان شده . منبعث ( monba'es ) ا . ع . از اعلام است . منبعث ( monba'es ) ص . پ . مأخوذ از تازى - برانگيخته شده و مبعوث شده . منبعج ( monba'ej ) ص . ع . رافضى و مردود و ملعون . منبعق ( monba'eq ) ص . ع . جوانمرد و سخى . و پرحرف و پرگو . و ابر بسيار باران . منبغى ( monbaqi ) ص . ع . مطلوب و مرغوب . و خواسته و ضرور و در كار و شايسته و سزاوار و لايق . منبق ( monabbaq ) و ( monabbeq ) ا . ع . هموار و آراستهء از هر چيزى . و روشن . و رسته آراستهء از خرمابنان و جز آن . منبك ( menbak ) ا . پ . گياهى كه از آن جاروب سازند . منبكى ( monbaki ) ص . ع . مجبور بريختن اشك . منبل ( manbal ) ص . پ . بىكار و كاهل و تنبل و بىاعتقاد و بداعتقاد . منبل ( monbal ) ص . پ . منكر و انكار كننده و دور از راه و روش . منبل دارو ( manbal - d ru ) ا . پ . نام گياهى كه در به كردن زخمهاى تازه به كار برند . منبلط ( monbalet ) ص . ع . دور و بعيد . منبلى ( manbali ) ا . پ . تنبلى و كاهلى و بىكارى و بىاعتقادى و انكار . منبن ( monabban ) ص . ع . عنقود منبن : خوشه انگورى كه بعضى از دانه‌هاى آن را خورده باشند . منبوت ( manbut ) ص . ع . رويانيده شده . يق : انبته الله منو فحصوت ، على غير قياس . منبوذ ( manbuz ) ا - ص . ع . مطروح و انداخته شده . و زنازاده . و آنچه از لاغرى آن را نخورند . و كودك بر راه انداخته شده . و دور . الحديث : صلى رسول الله صلى الله عليه و آله على قبر منبوذ ، بالاضافة اى لقيط و يروى قبر منبوذ بالوصفية اى قبر بعيد من القبور . منبوذة ( manbuzat ) ص . ع . مؤنث منبوذ . منبور ( manbur ) و منبورة ( manburat ) ص . ع . شعر و قصيدهء مهموز . منبوش ( manbuc ) ص . ع . از بيخ بركنده . منبوه ( manbuh ) ص . ع . منبوه الاسم : مشهور و معروف نام . منبه ( monbah ) و ( monbeh ) ص . ع . فراموش شده . منبه ( manbe ) ا . پ . نام موضعى در شام كه بتازى منبج گويند . منبه ( monabbeh ) ا . ع . زنگ اخبار . منبه ( monabbeh ) ص . ع . بيدار كننده و آگاه سازنده . منبهة ( manbahat ) ا . ع . مشعر و رهنما . يق : هذا منبهة على كذا :